Tom Clancy's End War

Omschrijving

Beschrijving
Tom Clancy’s EndWar speelt zich af in 2020. Grondstoffen zijn schaars en elke natie probeert zichzelf in stand te houden. De spanningen tussen de Verenigde Staten, Europa en Rusland bereiken een kookpunt. Er is maar een druppel nodig om de Derde Wereldoorlog te ontketenen.

EndWar is een strategiespel waarin spelers oorlogvoeren op herkenbare slagvelden in de Washington, Parijs, Moskou en andere steden over de hele wereld. Voor het eerst hoeven spelers niet alleen op hun controllers te vertrouwen hun leger aan te sturen. Het is namelijk mogelijk om dit met stemcommando’s te doen. Zeg tegen je helikopter-unit wie ze aan moet vallen en vertel de tanks waar ze heen moeten rijden. Dit kan allemaal zonder de controller aan te raken. Fans van een meer klassieke aanpak kunnen natuurlijk ook gewoon door de menu's navigeren met hun controller.

Niet alleen is Tom Clancy's EndWar alleen te spelen, ook kunnen twee spelers het in de coöperatieve modus samen opnemen tegen de computer en kunnen vier gamers het tegen elkaar opnemen in teams van twee. Zo ontstaat een onvoorspelbaar slagveld waarop niet alleen getest wordt wie de beste strateeg is, maar ook wie het beste kan samenwerken.

Recensie(s)

“Unit 1, secure Bravo!”, “Unit 3 plus 4, attack target 3!”,”Deploy gunships!”. Kom op jongens, dit is toch de natte droom van elke gamer? Een beetje commando’s naar je leger schreeuwen die ze vervolgens vlekkeloos opvolgen. Hier op kantoor lopen een aantal malloten te miepen dat het niet goed werkt, of dat ze het niet zien zitten om in de huiskamer tegen hun beeldscherm te praten. Ik zeg: schijt aan dat, de voice commands in EndWar werken namelijk prima, èn zijn bovendien nog leuk om te doen ook.

EndWar heeft, net als al die andere Tom Clancy-games, een verhaal boordevol politieke intriges en intercontinentale spanningen. Maar de nadruk ligt in deze game voornamelijk op oorlog. In 2016 zorgt een kernoorlog in het Midden-Oosten ervoor dat de wereldwijde olievoorraad op een kritiek dieptepunt komt te liggen. Een jaar later zetten de Verenigde Staten en Europa een in de ruimte gepositioneerd antikernrakettenschild op, waardoor de kans op een nieuwe nucleaire oorlog verdwijnt. Rusland wordt de grootste leverancier van energie en ziet zijn economie bloeien, terwijl verschillende Europese landen zich verenigen in de European Federation. In 2020 is Amerika bijna klaar met het voltooien van de Freedom Star, een militair ruimtestation dat de balans tussen de verschillende grootmachten van de wereld zal verstoren. Europa trekt zich uit protest terug uit de NATO. De derde wereldoorlog laat niet lang meer op zich wachten.

Met deze setting begin je als speler de game en neem je afwisselend de controle over één van de drie grootmachten. Voordat je echter aan de eerste missie begint wordt door middel van een tutorial duidelijk gemaakt hoe de voice commands werken. Die zijn gebaseerd op het principe van ‘wie, wat, wanneer’. Elke command die je geeft begint met de eenheid die je wilt aansturen, gevolgd door de handeling, en tot slot, waar die handeling uitgevoerd moet worden. Bijvoorbeeld: “Unit 2, Secure, Alpha.” De commands kun je uitspreken door de R-trigger ingedrukt te houden. Voor mij werkte dit prima. Nu heb ik persoonlijk weinig moeite met de Engelse taal, maar iedereen met een voldoende voor Engels moet de game naar mijn mening prima met zijn stem aan kunnen sturen.

Hoewel het besturingssysteem van EndWar fris en innovatief aanvoelt, is de strategie van deze RTS-game erg basic. Voor het succesvol plannen van een aanval moet je eigenlijk voornamelijk een soort rock-paper-sciccors-systeem hanteren. Helikopters zijn effectief tegen tanks, tanks op hun beurt tegen transportvoertuigen, die tot slot weer het beste zijn in te zetten tegen helikopters. Natuurlijk is dit slechts het begin en zijn er meerdere mogelijkheden met betrekking tot het transporteren van infanterie, het bezetten van gebouwen voor meer dekking en het inzetten van nieuwe troepen, maar de echte diepgang van RTS-games mist, althans in het begin, nog wel een beetje.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten volgt de camera altijd een bepaalde unit. Je kunt de camera wel vrij ronddraaien en een stukje in- en uitzoomen, maar er is geen mogelijkheid om het speelveld van bovenaf te bekijken. Dit heeft als voordeel dat je als speler midden in de actie zit, maar als nadeel dat de controle over het slagveld soms een beetje verloren gaat. Bovendien worden je verschillende units op de minimap niet aangegeven met een cijfertje (terwijl elke unit wel degelijk een cijfer heeft) waardoor je af en toe een beetje loopt te hannesen met het wisselen tussen verschillende units.

Vooralsnog durf ik niet te stellen dat we met een topper te maken hebben, daarvoor zal de uiteindelijke game vooral genoeg uitdaging en variatie moeten bieden. Het besturen van de game met je eigen stem is echter superleuk om te doen en biedt een echte vernieuwing binnen het genre. Het is alleen de hoop dat het niet bij een leuke gimmick blijft en of je het als speler natuurlijk aandurft om tegen je beeldscherm aan te schreeuwen. “All units, Attack target 5!”


Als we naar ‘de grote drie’ uitgevers kijken dan is het toch vooral Nintendo die probeert te innoveren met nieuwe besturingsmogelijkheden, wat we duidelijk zien bij de Nintendo DS en de Wii. Gelukkig komen ook third party studios met nieuwe manieren om games te bedienen, zoals met de Guitar Hero-controller. Het is echter voor het eerst dat ik een game bijna geheel met mijn stem kan besturen.

In principe is EndWar een Real Time Strategy-game maar dan met een wat simpelere opzet. Je speelt als één van de drie facties (voor het verhaal, lees de impressie) en hebt verschillende soorten eenheden tot je beschikking. Hierbij kun je denken aan tanks, helikopters en infanterie, en al deze eenheden hebben hun voor- en nadelen ten opzichte van andere eenheden. Tanks zijn effectief tegen transportvoertuigen, maar weer zwak tegen helikopters en engineers. Je hoeft je niet bezig te houden met het verzamelen van resources zodat de nadruk lekker op de actie ligt. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: hoe werkt het aansturen van je leger door middel van je stem en bovenal: is het leuk?

Door de R-trigger ingedrukt te houden kun je verschillende voice commands geven waarvan de meeste allemaal in een bepaalde volgorde uitgesproken moeten worden. Eerst de unit(s) die je aanspreekt, daarna wat ze moeten doen, en vervolgens waar ze dat moeten doen. Op die manier zeg je bijvoorbeeld: Unit 1, attack hostile 3. In elk speelveld bevinden zich een aantal gebouwen die aangegeven zijn met namen als Alpha, Delta en Whiskey, zodat je units gemakkelijk naar verschillende plaatsen kunt sturen. Wil je iemand echt naar een los punt op het speelveld sturen, dan kun je altijd nog de controller gebruiken. Nu is het wel belangrijk dat je een beetje fatsoenlijk Engels kunt spreken. De toon van je stem en een klein Nederlands accent zullen echt geen groot probleem vormen, maar misschien is het toch slim om bij twijfel eerst de demo even te checken. Als de computer negen van de tien commando’s niet begrijpt is de lol er namelijk snel vanaf.

De game heeft verschillende modi, maar omdat we een apart artikel gaan doen over de online multiplayer richt ik me in de recensie vooral op de singleplayer. Zoals verwacht kun je in de verhaalmodus als één van de verschillende facties spelen en is het de bedoeling om de wereld te veroveren. Er zijn wel verschillende soorten missies maar deze komen voornamelijk allemaal neer op het volledig vernietigen van de vijand, of het bezetten van een voldoende aantal uplinks. Voor elke veroverde uplink verzamel je een aantal punten en met genoeg punten kun je nieuwe units inschakelen. Daarnaast is het ook mogelijk om luchtaanvallen en andere speciale aanvallen te gebruiken door de uplinks te upgraden. Ze zijn dus een belangrijk strategisch element in elke missie. Hoe meer je speelt, hoe leuker het wordt, maar het is wel een gemiste kans dat de variatie in missies niet omhoog gaat.

Juist door het gebruik van je stem is het erg gemakkelijk om verschillende eenheden aan te sturen, je kunt alle units namelijk opdrachten geven zonder dat je ze in beeld hoeft te hebben. Maar daarmee komen we wel meteen bij een groot minpunt van EndWar, je hebt als speler vaak namelijk weinig overzicht. De camera is vrij te besturen maar volgt altijd één unit. Het is niet mogelijk om lekker ver uit te zoomen en een goed overzicht te krijgen van het gehele speelveld. Je kunt met een command vehicle wel een overzicht van de gehele kaart krijgen, maar het nadeel is dat je eenheden daarop niet staan aangegeven met hun corresponderende nummer.

Visueel is de game erg sterk en vooral de animaties springen in het oog. Stuur je een groep soldaten een gebouw in dan zie je ze niet ineens het gebouw in ‘verdwijnen’, ze lopen ook daadwerkelijk één voor één via de ingang naar binnen. Ook leuk zijn de kleine ingame CGI-filmpjes, zoals wanneer je bijvoorbeeld een uplink overneemt. Links in beeld verschijnt dan een klein schermpje waarin je een soldaat in een control room een computer ziet hacken. Het draagt allemaal bij aan de sfeer van de game.Conclusie: EndWar is een vermakelijke game en ook niet meer dan dat. De opzet van het spel is erg basic en ook niet zo diepgaand als die van de meeste RTS-games, maar het besturen met je stem is leuk gedaan en werkt tegen mijn verwachtingen in hartstikke prima. Dat je soms het overzicht een beetje mist en het feit dat de missies weinig variatie kennen zorgen ervoor dat de game geen topper is, maar een aanschaf is zeker het overwegen waard.

Meer informatie: www.consoleplaza.nl